Мильгамма в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению мильгаммы в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток мильгаммы, взаимодействие с другими лекарствами, применение мильгаммы (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Мильгамма® Моно 300
Международное название: Бенфотиамин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, 300 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
A Средства, влияющие на пищеварительную систему и метаболизм
A11 Витамины
A11D Препараты витамина в1, в том числе и в комбинации с витаминами в6 и в12.
A11D A Простые препараты витамина в1
Фарм. группа:
Витамины. Код АТС А 11DA03
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25 0С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не применять после истечения срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки, покрытые пленочной оболочкой белого цвета, продолговатой формы, с риской с обеих сторон.

Состав мильгаммы в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество мильгаммы

бенфотиамин 300 мг
300 мг бенфотиамин

Вспомогательные вещества в мильгамме

ядро – кремния диоксид коллоидный, целлюлоза микрокристаллическая, кроскармеллозы натрий, повидон 30, тальк, глицериды с частично длинной цепью; оболочка – opadry tm white (07F28588), (гипромеллоза, тальк, титана диоксид Е171, полиэтиленгликоль, натрия сахарин)
ядро – кремнийдің коллоидты қостотығы, микрокристалды целлюлоза, натрий кроскармеллозасы, повидон 30, тальк, ішінара ұзын тізбегі бар глицеридтер; қабығы – opadry tm white (07F28588), (гипромеллоза, тальк, титанның қостотығы Е171, полиэтиленгликоль, натрий сахарині)

Показания к применению таблеток мильгаммы

Лечение и профилактика дефицита витамина В1
  • авитаминоз витамина В1, развивающийся при недостаточности питания, длительном парентеральном питании, гемодиализе, синдроме мальабсорбции, хроническом алкоголизме (алкогольная токсическая кардиомиопатия, энцефалопатия Вернике, синдром Корсакова)
  • нейропатия и заболевания сердечно-сосудистой системы, вызванные недостаточностью витамина В1
В1 витамині тапшылығын емдеуге және алдын алуға
  • жеткілікті дұрыс тамақтанбағанда, ұзақ уақыт парентеральді түрде тамақтанғанда, гемодиализде, мальабсорбция синдромында, созылмалы маскүнемдікте (алкогольдік уытты кардиомиопатия, Вернике энцефалопатиясы, Корсаков синдромы) дамитын В1 витаминінің авитаминозында
  • нейропатияда және В1 витаминінің жеткіліксіздігінен болған жүрек-қантамыр ауруларында

Противопоказания мильгаммы в таблетках

  • повышенная чувствительность к бенфотиамину/тиамину или другим ингредиентам препарата Мильгамма Моно 300
  • декомпенсированная средечная недостаточность, тяжелые нарушения сердечной проводимости
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • бенфотиаминге/тиаминге немесе Мильгамма Моно 300 препаратының басқа да ингредиенттеріне сезімталдық жоғары болғанда
  • жүрек қызметінің декомпенсацияланған жеткіліксіздігінде, жүрек өткізгіштігінің ауыр бұзылуларында
  • жүктілікте және лактация кезеңінде
  • балаларға және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге

Побочные действия таблеток мильгаммы

Очень редко (<1/10 000, включая единичные случаи)
  • крапивница, экзантема
  • тошнота
Өте сирек (<1/10 000, жекелеген жағдайларды қоса есептегенде)
  • есекжем, экзантема
  • жүректің айнуы

Особые указания к применению

В редких случаях, в ходе клинических исследований при лечении бенфотиамином развивались нарушения со стороны ЖКТ, такие как тошнота и др. Однако, не отмечалось значительного различия в частоте побочных эффектов, отмечавшихся в испытуемой группе и группе, получавшей плацебо. Причинная связь с бенфотиамином не подтверждена и может быть дозо-зависимой.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортом или потенциально опасными механизмами
Не требуется соблюдения особых мер предосторожности.
Сирек жағдайларда, клиникалық зерттеулер барысында, бенфотиаминмен емдеген кезде АІЖ тарапынан, жүректің айнуы, және т.б. сияқты бұзылулар дамиды. Алайда зерттелген топта және плацебо қабылдаған топта білінген жағымсыз әсерлер жиілегенде елеулі айырмашылықтар білінген жоқ. Бенфотиаминмен себептік байланысы айғақталмады және дозаға тәуелді болуы мүмкін.

Дәрілік заттың көлікті немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Ерекше сақтық шараларын қолдануды қажет етпейді.

Дозировка и способ применения

Взрослым.
Если не предписано иначе, препарат принимают по 1 таблетке в день. Таблетки следует проглатывать целиком, не разжевывая, запивая небольшим количеством жидкости. Продолжительность лечения определяется в зависимости от эффективности и реакции организма. Для лечения нейропатии препарат обычно принимают в течение 3 недель. Далее назначают поддерживающее лечение, длительность которого также определяется в зависимости от ответной реакции организма на терапию. Если после 4-недельного лечения не отмечается улучшения в состоянии, следует отменить препарат.

Пожилым пациентам
Рекомендуется обычная доза для взрослых, коррекции дозы не требуется.
Ересектерге
Егер дәрігер басқаша жазбаса, препаратты күніне 1 таблеткадан қабылдайды. Таблетканы шайнамай, сұйықтықтың аздаған мөлшерімен ішіп жұтқан жөн. Емдеу ұзақтығы тиімділігіне және организмнің реакциясына қарай белгіленеді.Нейропатияны емдеу үшін препаратты әдетте 3 апта бойы қабылдайды. Әрі қарай демеуші ем тағайындайды, оның ұзақтығы организмнің емге жауап реакциясына байланысты анықталады. Егер 4 апта емдегеннен кейін жағдай жақсармаса, препаратты тоқтатқан жөн.

Егде жастағы емделушілерге
Ересектер үшін әдеттегі доза ұсынылады, дозаны түзету қажет емес.

Взаимодействие с лекарствами

Тиамин дезактивируется в присутствии 5-фторурацила, так как последний конкурентным образом ингибирует фосфорилирование тиамина до тиамин пирофосфата. Бенфотиамин несовместим с окисляющими веществами, хлоридом ртути, йодидом, карбонатом, ацетатом, таниновой кислотой, а также фенобарбиталом, рибофлавином, бензилпенициллином, декстрозой и метабисульфитом. Медь ускоряет разрушение бенфотиамина, кроме того, последний утрачивает свое действие при значении рН более 3.
Тиамин 5-фторурацилдің қатысуымен әсерсіздендіріледі, өйткені соңғысы бәсекелі түрде тиаминнің тиамин пирофосфатына дейін фосфорлануын тежейді. Бенфотиамин тотығатын заттармен, сынап хлоридімен, йодидпен, карбонатпен, ацетатпен, танин қышқылымен, сондай-ақ фенобарбиталмен, рибофлавинмен, бензилпенициллинмен, декстрозамен және метабисульфитпен үйлеспейді. Мыс бенфотиаминнің бұзылуын жылдамдатады, бұдан басқа, соңғысы рН мәні 3-тен астам болғанда өзінің әсерін жоғалтады.

Передозировка мильгаммой в таблетках

Нет сообщений о случаях передозировки препарата.
Препараттың артық дозалану жағдайлары жөнінде мәлімдемелер жоқ.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание
После всасывания бенфотиамин проходит через желудок в неизмененном виде, так как является устойчивым к кислотной среде. Бенфотиамин всасывается в 12-перстной кишке пропорционально дозе, в отличие от водорастворимых производных тиамина, проявляющих кинетику насыщения в тонком кишечнике. Линейность всасывания бенфотиамина объясняется тем, что жирорастворимые вещества всасываются путем диффузии. Липофильностью обладает не бенфотиамин, а его первый метаболит, S- бензоилтиамин. Если всосавшаяся доза пропорциональна AUC (площади под кривой «концентрация – время»), то усвоение бенфотиамина становится зависимым от дозы.

Распределение
S- бензоилтиамин, образующийся в стенке кишечника из бенфотиамина в результате отщепления монофосфатной группы, всасывается в кровь пропорционально дозе и распределяется по органам. Количество тиамина в организме здорового человека составляет около 30 мг, из них приблизительно 40% находится в мышечной ткани. Тиамин распределяется в крови следующим образом: 75% обнаруживается в эритроцитах, 15% - в лейкоцитах и 10% - в плазме крови. В плазме тиамин связывается с альбуминами. В тканях содержится свободная форма тиамина и три фосфорилированные формы: тиаминмонофосфат (ТМФ), тиаминдифосфат (ТДФ) и тиаминтрифосфат (ТТФ). ТДФ составляет 80% от общего содержания, ТТФ - 5-10 %, оставшаяся часть представлена ТМФ. Эти четыре формы являются взаимопревращаемыми. Бенфотиамин в большей степени удерживается в липофильных структурах, этим объясняется более высокое содержание бенфотиамина в нервной ткани.

Метаболизм
Около 50% тиамина выводится в неизмененном виде или в виде сульфатных эфиров. Также образуется несколько метаболитов, среди них тиаминовая кислота, метилтиазол, уксусная кислота и пирамин. После перорального приема бенфотиамина активность тиамина быстро повышается в крови, эритроцитах, спинномозговой жидкости и моче, как у субъектов с нормальным уровнем, так и при недостаточности тиамина в организме. В организме тиамин и его производные, растворимые в жирах, превращаются в биологически активный метаболит, тиамин дифосфат (TDP). При ферментной трансформации бенфотиамина в тиамин также образуются бензойная и гиппуровая кислоты. Образующийся тиамин при этом также может превращаться в тиаминовую кислоту, метилтиазол уксусную кислоту и пирамин.

Выведение
Избыточные количества бенфотиамина выводятся из организма с мочой в неизмененном виде, в виде фосфорилированных форм или метаболитов, включая пиримидин и молекулы тиазола. Выведение бенфотиамина происходит в две фазы. Альфа-фаза составляет 5 часов, бета-фаза составляет 16 часов для пероральных форм. После приема внутрь 100 мг бенфотиамина период полувыведения (Т½) составляет 4.1± 1.2 часа на 8-й день. Т ½ альфа-фазы составляет 5 часов, для бета-фазы- 16 часов. Биологический период полувыведения тиамина составляет от 9.5 до 18.5 дней. После приема внутрь 100 мг бенфотиамина максимальные концентрации (Сmax) в крови, составляющие 102 нг/мл, достигаются в течение 1.2 часа. На 8-й день перорального приема 100 мг/сутки бенфотиамина, достигаемая через 1.5 часа Сmax составляет 140 нг/мл.
Сіңуі
Бенфотиамин сіңгеннен кейін асқазан арқылы өзгермеген күйінде өтеді, өйткені ол қышқыл ортада тұрақты. Бенфотиаминнің жіңішке ішекте қанығу кинетикасы түрінде білінетін, суда еритін тиамин туындыларынан айырмашылығы – 12 елі ішекте дозаға пропорционалды түрде сіңеді. Бенфотиаминнің сіңуінің дозаға байланыстылығы майда еритін заттардың диффузия арқылы сіңетіндігімен түсіндіріледі. Бенфотиаминнің емес, оның алғашқы метаболиті S- бензоилтиаминнің липофильділігі бар. Егер сіңген доза AUC-қа («концентрация – уақыт» қисығы астындағы аудан) пропорционалды болса, бенфотиаминнің сіңуі дозаға тәуелді болады.

Таралуы
Ішектің қабырғасында монофосфатты тобының ыдырауы нәтижесінде бенфотиаминнен пайда болатын S-бензоилтиамин дозаға пропорционалды түрде қанға сіңеді және ағзаларға таралады. Тиаминнің дені сау адам организміндегі мөлшері 30 мг-ға жуықты құрайды, олардың шамамен 40%-ы бұлшықет тінінде болады. Тиамин қанға былайша таралады: 75%-ы эритроциттерден, 15%-ы лейкоциттерден және 10%-ы қан плазмасынан табылады. Плазмада тиамин альбуминдермен байланысады. Тіндерде тиаминның бос түрі және үш фосфорланған түрі: тиаминмонофосфат (ТМФ), тиаминдифосфат (ТДФ) және тиаминтрифосфат (ТТФ) бар. ТДФ жалпы мөлшердің 80%-ын құрайды, ТТФ - 5-10 %, қалған бөлігі ТМФ болады. Бұл төртеуі өзара әрекеттесетін түр болып табылады. Бенфотиамин липофильдік құрылымдарда үлкен дәрежеде іркіледі, бұл жүйке тіндерінде бенфотиамин мөлшерінің өте жоғарылығымен түсіндіріледі.

Метаболизмі
Тиаминнің 50%-ға жуығы өзгермеген күйінде немесе сульфатты эфирлер түрінде шығарылады. Сондай-ақ бірнеше метаболиттер, олардың ішінде тиамин қышқылы, метилтиазол, сірке қышқылы және пирамин түзіледі. Бенфотиаминді ішу арқылы қабылдағаннан кейін организмде тиамин қалыпты деңгейде болатын субъектілерде де, сондай-ақ тиамин жеткіліксіз болғанда да тиаминнің белсенділігі қанда, эритроциттерде, жұлын-ми сұйықтығында және несепте тез жоғарылайды. Организмде тиамин және оның майларда еритін туындылары биологиялық тұрғыдан белсенді метаболитке, тиамин дифосфатына (TDP) айналады. Бенфотиамин тиаминге ферментті түрде өзгерген кезде де бензой және гиппур қышқылы түзіледі. Мұндайда түзілген тиамин сондай-ақ тиамин қышқылына, метилтиазол сірке қышқылына және пираминге айналуы мүмкін.

Шығарылуы
Бенфотиаминнің артық мөлшері организмнен несеппен бірге өзгермеген күйінде, фосфорланған формада немесе, пиримидинді және тиазол молекуласын қоса есептегенде, метаболиттер түрінде шығарылады. Бенфотиаминнің шығарылуы екі кезеңмен жүреді. Альфа-фаза 5 сағатты құрайды, бета-фаза ішу арқылы қабылданатын түрінде 16 сағатты құрайды. 100 мг бенфотиаминді ішке қабылдағаннан кейін жартылай шығарылу кезеңі (Т½) 8-ші күні 4.1± 1.2 сағатты құрайды.
Т ½ альфа-фазада 5 сағатты, бета-фазада 16 сағатты құрайды. Тиаминнің жартылай шығарылуының биологиялық кезеңі 9.5 күннен 18.5 күнге дейінді құрайды. 100 мг бенфотиаминді ішке қабылдағаннан кейін қанда 102 нг/мл-ді құрайтын ең жоғары концентрацияларға (Сmax) 1.2 сағат ішінде жетеді. Бенфотиаминнің тәулігіне 100 мг дозасын ішу арқылы қабылдағанда 8-ші күні 1.5 сағаттан кейін қол жететін Сmax 140 нг/мл-ді құрайды.

Фармакодинамика

Витамин В1 находится в большинстве продуктов питания в виде биологически активной формы, тиамина пирофосфата. При всасывании, при воздействии пирофосфатазы, находящейся в стенке кишечника, фосфатный остаток отщепляется. Всасывание тиамина происходит путем дозо-зависимого транспортного механизма, при назначении доз до 2 мкмоль происходит активное всасывание, и при назначении более высоких доз - пассивное всасывание. В организме приблизительно 1 мг тиамина в сутки подвергается метаболизму. Избыточное количество тиамина выводится с мочой.

После приема внутрь бенфотиамина, жирорастворимой неактивной формы, в стенке кишечника при участии фосфатазы происходит дефосфорилирование до жирорастворимого S-бензоилтиамина (SBT). В сравнении с водорастворимыми производными тиамина данное вещество всасывается более эффективно и достигает внутриклеточного пространства из циркулирующей крови. Происходит ферментативное дебензоилирование до тиамина и последующее превращение, при воздействии тиамин-киназы, в активный кофермент, тиамин дифосфат. В сравнении с другими пероральными формами водорастворимых производных тиамина прием бенфотиамина позволяет достичь значительно более высоких внутриклеточных концентраций тиамина и активных коферментов.

Всасывание бенфотиамина пропорционально дозе, так как, в отличие от тиамина, благодаря растворимости в жирах, бенфотиамин не подвергается кинетике насыщения. Установлено, что в организме биологически активные коферменты тиамина пирофосфат и тиамина трифосфат образуются в результате метаболизма бенфотиамина. На основании данных радиоаутограммы интактных животных с применением меченного бенфотиамина, самая высокая радиоактивность отмечается в головном мозге, миокарде и диафрагме.
В1 витамині көптеген тағамдық өнімдерде биологиялық тұрғыдан белсенді түрде, тиамин пирофосфаты түрінде болады. Сіңу кезінде, пирофосфаттың әсерінен ішек қабырғасында болатын фосфат қалдығы ыдырайды. Тиаминнің сіңуі дозаға тәуелді тасымалдану механизмі арқылы жүреді, 2 мкмольге дейінгі дозада тағайындаған кезде белсенді түрде сіңеді, өте жоғары дозаларды тағайындаған кезде сіңуі баяу жүреді. Организмде тиаминнің шамамен 1 мг-ы метаболизмге ұшырайды. Тиаминнің артық мөлшері несеппен бірге шығарылады.

Бенфотиаминді ішке қабылдағаннан кейін майда еритін белсенді емес түрі ішек қабырғасында фосфатазаның қатысуымен майда еритін S-бензоилтиаминге (SBT) дейін дефосфорланады. Суда еритін тиамин туындыларымен салыстырғанда бұл зат өте тиімді түрде сіңеді және айналымдағы қаннан жасушаішілік кеңістікке жетеді. Тиаминге дейін ферментативті түрде дебензолданады және кейін тиамин-киназаның әсер етуімен белсенді коферментке, тиамин дифосфатына айналады. Суда еритін тиамин туындыларының басқа түрлерімен салыстырғанда, бенфотиаминді қабылдау тиаминнің және белсенді коферменттердің жасушаішілік едәуір жоғары концентрацияларға жетуіне мүмкіндік береді.

Бенфотиаминнің сіңуі дозаға пропорционал, өйткені тиаминнен айырмашылығы – майда ерігіштігінің арқасында бенфотиамин қанығу кинетикасына ұшырамайды. Организмде тиаминнің биологиялық тұрғыдан белсенді коферменттері пирофосфат және тиамин трифосфаты бенфотиаминнің метаболизмі нәтижесінде түзілетіні анықталды. Интактілі жануарларға таңбаланған бенфотиаминді қолдана отырып жасалған радиоаутограмма деректерінің негізіне сүйенсек, ең жоғары радиобелсенділік мида, миокардта және диафрагмада білінеді.

Упаковка и форма выпуска

По 10 таблеток в контурную ячейковую упаковку из прозрачной пленки ПВХ, покрытой поливинидилхлоридом, и фольги алюминиевой с лакированием горячего уплотнения. По 3 или 10 контурных упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
Поливинидилхлоридпен қапталған мөлдір ПВХ үлбірден және лакталған алюминий фольгадан жасалған, ыстықтап қатайтылған, пішінді ұяшықты қаптамада 10 таблеткадан. Пішінді 3 немесе 10 қаптама медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған.